Pemuda Rakyat (Volksjeugd)
Ongeveer een jaar geleden heeft het IISG op een veiling een vlag (banier) van de Indonesische Pemuda Rakyat verworven. Vanwege de pandemie werd de verwerking van de vlag in de catalogus van het IISG opgeschort, maar nu is deze eindelijk toegankelijk (IISG BG L1/501). Pemuda Rakyat (Volksjeugd) was de jongerenafdeling van de Partai Komunis Indonesia (Communistische Partij van Indonesië).
De organisatie werd aanvankelijk opgericht als Pemuda Sosialis Indonesia of Pesindo (Socialistische Jeugd van Indonesië). Oorspronkelijk was de organisatie een initiatief van de minister van Defensie Amir Sjarifuddin. Op 10 en 11 november 1945 werd een congres gehouden, waar zeven lokale jeugdafdelingen fuseerden. Al snel groeide Pesindo uit tot ongeveer 25.000 leden. De organisatie nam deel aan de gewapende onafhankelijkheidsstrijd tegen de Nederlandse koloniale macht tijdens de Indonesische Nationale Revolutie van 1945 tot 1949, toen Nederland uiteindelijk de Indonesische onafhankelijkheid erkende.
Pesindo nam, samen met de PKI en het Front Demokrasi Rakjat (Volksdemocratisch Front - FDR), ook deel aan de Madiun-affaire in 1948. Dit was een gewapend conflict tussen de regering van de zelfverklaarde Republiek Indonesië en de linkse oppositiegroep FDR tijdens de Indonesische Revolutie. Het conflict begon op 18 september 1948 in Madiun, Oost-Java, en eindigde drie maanden later toen de meeste FDR-leiders en -leden werden gearresteerd en geëxecuteerd door de Tentara Nasional Indonesia (Indonesische Nationale Strijdkrachten).
Van 4 tot 12 november 1950 hield Pesindo zijn derde congres in Jakarta, waar het besluit werd aangenomen dat Pesindo zijn naam zou veranderen in Pemuda Rakyat. Ir. Setiadi werd benoemd tot algemeen directeur I, Francisca Fanggidaej tot algemeen directeur II, Baharudin tot algemeen directeur III, en Asmudji, Sukatno en Iskandar Subekti tot algemeen secretaris I, II en III.
Zo verdween Pesindo officieel van het Indonesische politieke toneel en werd het vervangen door Pemuda Rakyat. In 1965 telde Pemuda Rakyat ongeveer drie miljoen leden. De organisatie werd echter officieel verboden toen de regering MPRS-decreet nr. 25 van 1966 uitvaardigde betreffende de ontbinding van de Indonesische Communistische Partij.
Algemeen directeur Francisca Fanggidaej belandde later in Nederland en haar archief kwam terecht bij het IISG. Zie de link hier: Francisca Fanggidaej Papers. Er is ook een zeer inhoudelijk interview in de collectie In Search of Silenced Voices (items 55-78, bijna 1000 minuten)
Als we de symbolen op de vlag proberen te lezen, zijn de meeste vrij duidelijk. Bovenaan zie je de Indonesische vlag, in het midden de vijfpuntige ster. Onderaan vind je een tandwiel dat de industrie vertegenwoordigt en een boek dat het onderwijs symboliseert. Links en rechts van de cirkel katoen en rijst. Deze laatste twee worden ook gebruikt voor het vijfde principe van de Pancasila – de ideologie en het fundament van de Indonesische staat – namelijk ‘Sociale rechtvaardigheid voor alle Indonesische mensen’.
Eef Vermeij, met aanvullende input van Rika Theo
